Een werknemer meldt zich ziek met knieklachten. Op WhatsApp geeft hij aan dat hij de deur niet uit kan en met krukken loopt. Tegelijkertijd ziet de werkgever hem rijden in zijn auto, trappen op- en aflopen, winkels bezoeken en zijn honden uitlaten. Allemaal zonder krukken.
Voor de werkgever was het duidelijk: hier is sprake van frauduleus ziekteverzuim. De werknemer werd daarom op staande voet ontslagen. De kantonrechter was het met de werkgever eens en oordeelde dat het ontslag op staande voet rechtsgeldig was. Het hof dacht daar in hoger beroep anders over.
Waarom oordeelde het hof anders en welke les kan een werkgever trekken uit deze uitspraak? Dat lees je in deze blog.
Wat speelde er?
De werknemer werkte als chauffeur bij een recyclingbedrijf. Zijn werk bestond uit meer dan alleen rijden. Hij haalde containers met bedrijfsafval op, bracht lege containers terug, bediende een haakarm en spande netten over de containers. Het ging dus om fysiek belastend werk.
Een paar dagen na de proeftijd meldde de werknemer zich ziek wegens knieklachten. Hij gaf aan dat hij zijn rechterknie tijdens het werk had verdraaid. De werknemer gaf aan dat hij al langer problemen had met zijn rechterknie en daaraan al twee keer is geopereerd.
De bedrijfsarts stelde een aantal beperkingen vast, maar werknemer was niet volledig arbeidsongeschikt. Traplopen, klimmen, knielen, tillen, duwen en trekken moest hij zoveel mogelijk beperken. Zitten, staan en lopen moest juist goed worden afgewisseld. Werkhervatting op korte termijn werd wel afgeraden.
De werkgever vertrouwt het niet
De werknemer had in een WhatsApp-bericht aan werkgever aangegeven dat hij de deur niet uit kon en met krukken liep. Op diezelfde dag zag de werkgever hem toch rijden in een handgeschakelde bestelbus en liep de werknemer volgens de werkgever zonder moeite en zonder hulpmiddelen de trap naar zijn appartement op. Later die dag had de werknemer een afspraak bij de bedrijfsarts en zag de werkgever hem juist moeilijk en met krukken lopen.
Dat was voor werkgever reden om een bedrijfsrechercheur in te schakelen. Uit observaties van de rechercheur bleek dat de werknemer korte autoritten maakte, zijn honden uitliet, trappen op- en afliep, naar winkels reed en op een voetbalveld liep. Voor de werkgever was het duidelijk: de werknemer had gelogen over zijn beperkingen. De werknemer werd op staande voet ontslagen wegens frauduleus ziekteverzuim.
Eerst gelijk, daarna niet
De kantonrechter gaf de werkgever gelijk en het ontslag op staande voet werd rechtsgeldig geacht. In hoger beroep liep het anders. Het hof oordeelde dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig was. De werkgever moest alsnog een gefixeerde schadevergoeding, billijke vergoeding en transitievergoeding betalen.
Meer weten over frauduleus ziekteverzuim?
Bo legt je graag uit wat je rechten zijn als werkgever.
Waarom oordeelde het hof anders?
Het hof vond het vooral belangrijk dat de werknemer daadwerkelijk arbeidsongeschikt was. De werkgever betwistte dat ook niet. Zij stelde niet dat de werknemer zijn ziekte had verzonnen, maar dat hij zijn beperkingen had overdreven.
Volgens het hof is het belangrijk dat zorgvuldig wordt beoordeeld wat de werknemer ondanks zijn knieklachten nog kon doen. Dat een werknemer korte autoritten maakt, de hond uitlaat of traploopt, betekent namelijk nog niet dat hij ook zijn eigen werk kan doen.
De bedrijfsarts was overgeslagen
De werkgever verzamelde signalen, maar legde die niet (terug) voor aan de bedrijfsarts. Dat had wel gemoeten. Alleen een medisch deskundige kan beoordelen of autorijden, traplopen of de hond uitlaten past bij de beperkingen van de werknemer.
Er stond voor de werknemer al een vervolgconsult gepland voor nader onderzoek. Dat ging niet door, omdat de werkgever de werknemer inmiddels op staande voet had ontslagen. Daarmee trok de werkgever zelf medische conclusies uit feitelijke observatie, maar dat is volgens het hof niet aan de werkgever.
Wat kunnen werkgevers hiervan leren?
Deze uitspraak laat zien dat werkgevers bij twijfel over ziekteverzuim zorgvuldig moeten handelen. Verzamel eerst de feiten, vraag daarna om een medische (her)beoordeling door de bedrijfsarts en overweeg pas daarna arbeidsrechtelijke stappen.
Controle bij ziekte mag, maar de medische beoordeling hoort bij de bedrijfsarts. Leg dus vast wat u ziet en bespreek uw zorgen met de bedrijfsarts. De relevante vraag is namelijk of de waargenomen activiteiten passen bij de vastgestelde beperkingen en de belastbaarheid van werknemer. Dat moet een bedrijfsarts beoordelen en kan een werkgever niet doen.
Wie de stap van de bedrijfsarts overslaat en direct een ontslag op staande voet geeft, loopt het risico dat deze geen standhoudt.
Meer weten?
Wil je meer weten over dit onderwerp of wil je eens sparren? Neem gerust contact met ons op. De arbeidsrechtspecialisten van JPR staan graag voor je klaar.