Geen arbeid, geen loon

Dit algemene uitgangspunt geldt niet voor de werkgever voor het geval er even geen werk is of als er niet gewerkt kan worden door een reden die ‘’in redelijkheid voor rekening en risico van de werkgever moet komen’’ zoals weersomstandigheden, stagnatie in de afzet, bedrijfsstoringen etc.

De mogelijkheid bestaat echter om onder deze betalingsverplichting uit te komen, mits dit schriftelijk is overeengekomen. Deze uitzondering geldt alleen voor de eerste zes maanden. Ook in de toekomst blijft deze mogelijkheid bestaan.

Op dit moment bestaat de mogelijkheid om door middel van een cao vast te leggen dat deze loondoorbetalingsverplichting voor een langere periode, dat wil zeggen ook na die zes maanden, kan worden uitgesloten. Deze mogelijkheid wordt met ingang van 1 januari 2015 sterk beperkt, dat wil zeggen dat deze betalingsverplichting alleen nog maar bij cao kan worden uitgesloten indien aan die functie verbonden werkzaamheden ‘’incidenteel van aard’’ zijn en ‘’geen vaste omvang’’ hebben. Denk aan de landbouw- en horecasector.

Dit is een zeer wezenlijke verandering en trekt namelijk een streep door de huidige praktijk van nuluren- en oproepcontracten. Het leidt er namelijk toe dat werkgevers verplicht worden om werknemers na zes maanden door te betalen ook als zij geen arbeid verrichten (omdat het werk er niet is of werkgever om andere reden hen niet oproept).