Menu
JPR Advocaten

Betalingsvoorwaarden; geef uw schuldenaar niet teveel ruimte

Betalingsvoorwaarden maken onderdeel uit van de algemene voorwaarden en zien – gelijk de naam zegt – op de voorwaarden die gelden omtrent de betaling. De meeste overeenkomsten leiden ertoe dat een van de twee partijen dient te betalen. Aldus komen betalingsvoorwaarden in bijna alle algemene voorwaarden voor.

Vanzelfsprekend is het van belang dat er betaald wordt voor bijvoorbeeld een geleverd goed of een geleverde dienst. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat tegenover een verleende dienst of een geleverd goed betaling dient te volgen. Toch blijkt uit de praktijk dat betaling nog wel eens achterwege blijft. Dit kan natuurlijk het geval zijn wanneer een partij ontevreden is over een geleverde dienst of een geleverd goed, maar ook indien geen inhoudelijk verweer aanwezig is, wil betaling nog wel eens uitblijven. Juist in die gevallen is het raadzaam om te beschikken over goede betalingsvoorwaarden, zodat u snel kunt handelen om alsnog betaling te verkrijgen.

Onderwerpen in betalingsvoorwaarden

In betalingsvoorwaarden kunnen onder meer de volgende onderwerpen worden geregeld: I) de betalingstermijn, II) wat te doen in het geval van bijzondere omstandigheden, III) de consequenties bij overschrijding van de betalingstermijn.

De betalingstermijn spreekt voor zich. Er wordt een bepaalde periode gegund om tot betaling over te gaan. De wet bepaalt overigens dat voor zover geen betalingstermijn is overeengekomen, terstond betaling kan worden gevorderd.

Voorts is het altijd verstandig om in de betalingsvoorwaarden rekening te houden met bijzondere omstandigheden. Wat dient er te gebeuren in het geval de wederpartij tussentijds failliet gaat, of als er beslag wordt gelegd op een groot deel van het vermogen van de wederpartij? Of wat als betaling uitblijft wegens overmacht? En wat wordt dan verstaan onder overmacht? Bij het aangaan van het contract zullen partijen er vaak niet vanuit gaan dat een van de voornoemde situaties zich voor gaan doen, toch kan dit wel het geval zijn. Indien partijen dan niets in hun algemene (betalings)voorwaarden hebben geregeld, dan zal naar verwachting een langdurige discussie volgen. Vermoedelijk zit u daar niet op te wachten. Derhalve is het essentieel om duidelijke afspraken te maken wat er in dergelijke gevallen dient te gebeuren. Neem bijvoorbeeld op dat in het geval van een faillissement het contract opgezegd kan worden, zodat deze discussie niet meer met de curator gevoerd hoeft te worden.

Mochten er geen bijzondere omstandigheden aanwezig zijn en mocht de wederpartij toch nalaten om binnen de betalingstermijn te betalen, dan is het raadzaam om de consequenties daarvan – voor zover mogelijk - inzichtelijk te maken in de betalingsvoorwaarden. Het is belangrijk dat de niet-betalende partij (de schuldenaar) zo snel mogelijk in verzuim komt, omdat verzuim bijvoorbeeld voor een aantal vorderingen (schadevergoeding of ontbinding van de overeenkomst) wettelijk is vereist. Daarnaast gaat ook de wettelijke rente pas lopen vanaf het moment dat de schuldenaar in verzuim is. De hoofdregel is dat verzuim intreedt wanneer de schuldenaar schriftelijk in gebreke wordt gesteld waarbij een redelijke termijn wordt gesteld aan de schuldenaar om alsnog tot betaling over te gaan. Dit gaat gepaard met tijd en kosten die eenvoudig bespaard kunnen worden door in de algemene betalingsvoorwaarden op te nemen dat door het verstrijken van de betalingstermijn, de schuldenaar (wederpartij) van rechtswege in verzuim is, zonder dat daarvoor een schriftelijke ingebrekestelling is vereist. Voorts is het raadzaam om uitdrukkelijk op te nemen dat vanaf dat moment ook de rente gaat lopen.

Verhouding tot de wet

Houd altijd voor ogen dat de consequenties van een uitblijvende betaling veelal wettelijk zijn geregeld en de wet - met name op het gebied van het contractenrecht - meerdere handvatten biedt om betaling af te dwingen. Het is om die reden vaak overbodig om alle consequenties in de betalingsvoorwaarden op te nemen. Vaak bepalen betalingsvoorwaarden dat bij het uitblijven van betaling aan de gebruiker van de algemene voorwaarden (lees: de schuldeiser) het recht toekomt om op te schorten. Een dergelijke bepaling is zo goed als overbodig, daar de wet dit recht als zodanig al toekent aan de schuldeiser.

Voorts geldt dat - voor zover de wederpartij is aan te merken als een natuurlijk persoon die niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf - er veel wettelijke bepalingen van dwingende aard zijn. Dit betekent dat hiervan niet mag worden afgeweken in de algemene betalingsvoorwaarden. Toch gaat dit vaak fout en worden bepalingen opgenomen in betalingsvoorwaarden die in strijd zijn met de wet. Ter illustratie volgt het volgende voorbeeld.

De wet bepaalt dat redelijke kosten ter verkrijging van voldoening buiten rechte (de zogenaamde buitengerechtelijke kosten) voor vergoeding in aanmerking komen. In het “Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten” is vastgelegd hoe hoog de vergoeding dient te zijn. Van dit besluit mag niet ten nadele van een schuldenaar worden afgeweken indien de schuldenaar is aan te merken als een natuurlijk persoon die niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf. Toch bestaan er veel betalingsvoorwaarden die de buitengerechtelijke kosten van tevoren fixeren/vaststellen. Zolang de wederpartij niet is aan te merken als een natuurlijk persoon die niet handelt in de uitoefening van een beroep of een bedrijf, dan zal dit doorgaans geen probleem zijn. Anders is het toch verstandig om aansluiting te zoeken bij de dwingende wettelijke bepalingen.

Laat u dus goed adviseren over de inhoud van betalingsvoorwaarden. Een model kan u op weg helpen, doch dient dit wel op maat gemaakt te worden om een toegevoegde waarde te kunnen creëren. Onze advocaten helpen u hier graag mee.

Contract, betalingsvoorwaarden en factuur

De prijs die betaald moet worden is aan te merken als een zogenaamd “kernbeding.” Met een kernbeding worden de hoofdzaken bedoeld; de zogenaamde essentialia van een contract. Kernbedingen dienen niet in de algemene (betalings)voorwaarden te worden opgenomen, maar dienen in het bovenliggende contract vermeld te worden. De overige zaken – zoals hierboven aan de orde zijn gekomen – kunnen daarentegen wel in de algemene voorwaarden worden geregeld, zodat het (hoofd)contract kort en bondig en daarmee ook overzichtelijk blijft.

Zorg er wel voor dat de algemene (betalings)voorwaarden expliciet van toepassing worden verklaard in het contract en dat de wederpartij voor ontvangst van de algemene (betalings)voorwaarden tekent. Indien dit niet gebeurt, wordt het risico gelopen dat de algemene (betalings)voorwaarden niet van toepassing zijn en dus ook als zodanig niet gelden tussen partijen.

Tot slot de rol van de factuur. Uit de praktijk blijkt dat op de factuur (vaak onderaan in kleine letters) wordt verwezen naar de algemene (betalings)voorwaarden. Dit is te laat. Algemene (betalings)voorwaarden dienen vooraf of ten tijde van het sluiten van de overeenkomst/ contract van toepassing te worden verklaard.

Meer weten over onze dienstverlening?
Neem contact op
Op de hoogte blijven?
Meld u aan voor de nieuwsbrief: