Menu
JPR Advocaten

'De maat is vol, we stappen naar de rechter'

Geschreven op 19 september 2014  •  Auteur: Marjolein van Leeuwen
'De maat is vol, we stappen naar de rechter'

(Dit artikel is gepubliceerd in Kijk op Oost Nederland, nr. 216, 2014).

Het komt meer dan eens voor dat een cliënt me met stoom uit zijn oren meedeelt dat er direct beslag gelegd moet worden en een procedure moet worden aangespannen. Hoewel ik dat wel altijd serieus neem, komt het zelden voor dat we die marsroute ook kiezen. Waarom? Niet zozeer omdat advocaten nu eenmaal eigenwijs zijn, maar omdat we de ervaring met procedures hebben en weten dat het zeker niet altijd zo loopt zoals de cliënt dat wil.

Om te beginnen is een kostenopgave moeilijk te geven. De kosten van een procedure bestaan uit ‘vaste’ componenten (griffierecht, deurwaarderskosten) en het honorarium van de advocaat dat ‘variabel’ is en afhankelijk van de complexiteit van een zaak. Een aanvankelijk simpel lijkende zaak kan uiteindelijk zeer complex zijn, waardoor de kosten van de procedure de (mogelijke) opbrengsten van die procedure kunnen overtreffen.

Een cliënt meldt zich bijvoorbeeld bij de advocaat in verband met het innen van een vordering van € 25.000,= op de wederpartij. De vordering ziet op werkzaamheden die de cliënt voor de wederpartij heeft uitgevoerd, dat is gefactureerd en er is naar aanleiding van de factuur niet geprotesteerd. De advocaat stuurt een brief en daarop wordt niet gereageerd. ‘Kat in ’t bakkie’, zo lijkt het.

Een procedure wordt geïnitieerd en de advocaat stelt een simpele dagvaarding op. Kosteninschatting: dagvaarding, mogelijk verweer in een conclusie van antwoord door de wederpartij, zitting (comparitie van partijen) en vonnis: hooguit € 5.000,= kosten advocaat, griffierecht € 1.892,= en deurwaarderskosten € 77,52. Vooraf lijkt een geschatte kostenpost van € 8.000,= te kunnen volstaan. Afgezet tegen de vordering van € 25.000,=, blijft er in ieder geval nog € 17.000,= over.

De ervaring leert echter dat dit maar zelden voorkomt. De wederpartij heeft namelijk niet betaald omdat de cliënt zijn werkzaamheden in de ogen van de wederpartij niet goed verricht heeft en er bovendien ook nog afwijkende prijsafspraken zijn gemaakt. De vordering wordt daarom betwist en de wederpartij stelt een tegenvordering in van € 30.000,= (een vordering in reconventie) wegens de schade die de wederpartij heeft geleden als gevolg van het gebrekkig handelen van de cliënt.

Dat heeft voor de procedure flinke consequenties. Er moet een extra conclusie worden opgesteld waarin verweer wordt gevoerd tegen de vordering van de wederpartij, er moet mogelijk een deskundigenonderzoek plaatsvinden en er moet mogelijk een getuigenverhoor plaatsvinden. De extra advocaatkosten hangen af van de complexiteit van het verweer, de omvang van het deskundigenrapport en het aantal getuigen dat moet worden gehoord.

Vervolgens de procedure zelf. Als er verweer wordt gevoerd, of, zoals in het voorbeeld van hiervoor, ook een vordering in reconventie wordt ingesteld, zijn procedures vaak langslepend. Iedere partij heeft steeds in beginsel 6 weken om te reageren en daarvoor kan door de rechtbank uitstel worden verleend.

De rechtbank is niet aan termijnen gebonden, althans niet in de richting van partijen. De rechtbank legt zich termijnen op, die zij ook zelf kan uitstellen. Zo kunnen partijen in de praktijk snel concluderen en maanden wachten op een vonnis, om vervolgens na een jaar een bewijsopdracht te krijgen. Procedures leveren dus niet op korte termijn iets op voor de cliënt. Wel brengt het al snel frustraties voor in ieder geval één van de betrokken partijen met zich mee.

Als alle hiervoor genoemde overwegingen tot de conclusie leiden dat de aanspraak het voeren van een procedure waard is, dan doet een cliënt er goed aan de procedure ook te voeren. Als advocaat voer ik graag procedures voor mijn cliënten. Iedere procedure heeft zijn juridische leerstukken waarin ik me graag vastbijt. Echter, uit het voorgaande blijkt ook wel dat niet zonder meer tot het voeren van een procedure moet worden besloten. Bezint daarom eer ge aan een procedure begint (en sta dan ook vooral open voor de adviezen die de advocaat daarin kan geven).

Klik hier voor een pdf-versie van het artikel.


Marjolein van Leeuwen
Marjolein van Leeuwen

“Fusie- en overnametrajecten zijn doorgaans complex en heel intensief. De tijdsdruk is groot. Vandaag krijg je stukken aangeleverd en morgen moeten de contracten klaarliggen. Je moet het vertrouwen van de klant hebben en nauw samenwerken. Ieder traject en ieder contract is anders. Dat maakt het telkens opnieuw ongelooflijk uitdagend en dynamisch.

Mijn aanpak is daadkrachtig en pragmatisch. Ik neem graag de lead in dergelijke transactieprocessen, zodat de klant op mij kan leunen en vertrouwen. Waar nodig vormen we een multidisciplinair team met collega’s van andere secties. Door onze gezamenlijke inzet kunnen we het belang van onze klanten het best dienen.

Ik sta er altijd voor open om met ondernemers te sparren. In die gesprekken is het mooi om de kennis die ik als advocaat heb opgedaan, in te brengen.”

Over Marjolein

Marjolein is sinds 2007 advocaat bij JPR Advocaten en partner vanaf 2018. Zij houdt zich bezig met fusies en overnames, het opstellen van (internationale) overeenkomsten en staat ondernemers bij in geschillen. In 2013 rondde Marjolein haar Grotius specialisatieopleiding Vennootschaps- en Ondernemingsrecht af. Naast haar werk als advocaat zet ze zich graag in voor de regio en heeft ze diverse bestuursfuncties bekleed. Marjolein deelt haar netwerk graag met anderen. Marjolein wordt door haar klanten gewaardeerd en is prettig in de omgang.

Contact opnemen met JPR

Op de hoogte blijven?
Meld u aan voor de nieuwsbrief: